88767090 | 0939 147 0167

آرامگاه سعدیه شیراز

سعدی زنده ترین و شیرین بیان ترین شاعر پارسی گوی است که در دوران زندگی و بعد از آن شهرت فراوانی بدست آورد، سعدی که در ایام زندگی خود سفر های زیادی به نقاط مختلف جهان نمود و حاصل تجربیات خود را به شیوا ترین و ساده ترین حالت در دو کتاب اصلی خود گلستان و بوستان به رشته تحریر در آورد.

ابو محمّد مُشرف‌الدین مُصلح بن عبدالله بن مشرّف متخلص به سعدی در سده ۶ هجری دیده به جهان گشود و به فراگیری علوم دوران خود اقدام نمود وی که در دوران حمله مغول و زمان هرج و مرج در فلات ایران بسر می برده دارای افکار خاص خود است.

 سعدی در زمان زمام داری خاندان اتابکان فارس و خوارزمشاهیان در شیراز و زندگی می کرده و از مشاهیر و خوشنام های  دوران حیات خود بوده است.

سعدیه

این بنا که محل دفن سعدی شیرای می باشد در واقع محل زندگی او بوده است و در اواخر عمر در آن به سر می برده مقبره سعدی کمی بعد از مرگش و بوسیله حکومت ایلخانیان بنا شد ولی در زمان به قدرت رسیدن خاندان زند و زمانی که کریمخان در شیراز حکم میرانده مورد باز سازی واقع شد اما این پایان ماجرا نبوده و این سازه در دوران قاجار و پهلوی برای چندمین بار مرمت شد تا اینکه در سال ۱۳۳۰ و بوسیله محسن فروغی معمار صاحب سبک ایرانی به شکل مکعبی با سنگ فیروزه ای طراحی شد البته باید خاطر نشان کرد که آندره گدار فرانسوی در طراحی بخش هایی از این بنا کمک نموده است.

قسمت های مختلف سعدیه

این محل از قسمت های گوناگونی تشکیل شده است که مهمترین انها عبارتند از حوض سکه که از زمانی بسیار دیرینه مورد استفاده بوده است و حالتی تقدس گونه داشته است، ورودی، قنات و حوض ماهی که در ایام مختلف مانند چهارشنبه سوری دارای جایگاه ویژه ای بین اهالی شیراز بوده است.

جایگاه امروز سعدی

سعدی از جمله شاعرانی است که در دوران مختلف مورد احترام اشخاص گوناگون بوده است و می توان او را به عنوان زنده ترین شاعر ایران زمین نامید و گواه ما بر این ادعا ضرب المثل های فراوان و حکایات شیرینی می باشد که از اشعار سعدی سرچشمه گرفته شده است همچنین شما می توانید نقش آرامگاه سعدی را بر روی اسکناس ۱۰ هزار تومانی مشاهده نماید.

بدلیل اهمیت ویژه سعدی در ادبیات و تاریخ ایران روز ۱ اردیبهشت از طرف مجلس شورای اسلامی به عنوان روز بزرگداشت این شاعر پارسی زبان ثبت شده است.

مطالب مرتبط  آنچه از یزد باید خرید