راهنمای گردشگران

همه چیز در مورد کویر مصر

کویر مصر-تورهای نوین-آشا سیر پارس-نیو تور- نوروز 97 newtour.ir

کویر مصر

مصر نام روستایی توریستی در شهرستان خور و بیابانک میباشد که در استان اصفهان و در مرکز ایران قرار گرفته است.

پیشینه روستای مصر

نام‌های پیشین این روستا عبارتند از چاه دراز، کلاته یوسف، مزرعه یوسف که از دلایل این نام گذاری های متعدد میتوان به این دلایل اشاره کرد که بنیانگذار این روستا فرد سرمایه‌داری به نام یوسف بود که به شغل چوپانی می‌پرداخت تا آنکه قنات های روستا خشک و کم‌آب شد و یوسف را مجبور به حفر چاه کرد. چند سال بعد از بهره‌برداری از این چاه، دوباره سفره‌های زیرزمینی آب پائین‌تر رفت تا اینکه یوسف چاه عمیق‌تری را حفر کرد به همین دلیل اهالی روستاهای همجوار، این روستا را «چاه دراز» نامیدند.

اما از آنجایی که یوسف این نام را دوست نداشت از اهالی خواست چون نام وی یوسف و داستان یوسف پیامبر نیز در سرزمین مصر اتفاق افتاد بود از آن به بعد نام این روستا را مصر بنامند. اهالی روستا نیز از آنجا که برای یوسف احترام زیادی قائل بودند، این روستا را «مصر» نامیدند.

موقعیت مکانی در ایران

 روستای مصر یا کویر مصر در قلب کویر مرکزی ایران در ۴۵ کیلومتری شرق شهرستان جندق و در ۳۰ کیلومتری شمال شهرستان خور از توابع استان اصفهان قرار دارد موقعیت جغرافیایی روستا ۰۴/۳۴ شمالی و ۴۷/۵۴ شرقی می باشد.

ویژگی های روستای مصر

کویر مصر جایی بسیار دور از شهرهای شلوغ در میانه ی کویری پهناور و جزیره ای کوچک در میان شن های روان رواقع شده است روستایی که درست مثل خود کویر شگفت است. کویر مصر ایران، توسط رشته کوه هایی از جانب غرب و جنوب غرب و جنوب شرق محاصره شده است که بخشی از سلسله جبال کوه های فلات مرکزی ایران به حساب می آید. این کویر در گودال هایی طبیعی در کوهپایه های این کوه تشکیل تپه های ماسه ای زیبایی را داده است که هدف گردشگری علاقمندان به جاذبه های کویری است.

پوشش گیاهی و جانوری

کویر مصر جزو منطقه حفاظت شده و شکار ممنوع دشت کویر مرکزی ایران به حساب می آید و گونه های گیاهی رایج در دشت کویر مرکزی ایران، گونه های رایج و غالب گیاهی جغرافیای کویر مصر است، گیاهان شوره پسندی همچون درمنه، قیچ، انواع گون و … علاوه بر آن در این بیابان برهوت بی آب و علف حیات وحش و زندگی پر جنب و جوشی جریان دارد و اگر در فصول گرم سال شب ها با پروژکتور به بیابان های منطقه رفته یقینا گونه های زیادی از حیات وحش منطقه را خواهید دید از دوپای کوچک گرفته تا دوپای پا مسواکی (دو پای کانگرویی) تا خرگوش تا گربه شنی، روباه شنی، کاراکال و… که هر چه به سمت حیوانات شکارگر برویم دیدنش سخت تر و سخت تر می شود.

شرایط اقلیمی

روستای مصر بدلیل قرار گرفتن در جنوب کویر بزرگ دارای آب و هوای گرم و خشک است همچنین آب روستا از رشته قناتی تامین می شود که پیرامون آن احداث شده است.

جاذبه های گردشگری طبیعی و تاریخی مصر

از جاذبه های طبیعی این منطقه می توان به دریاچه نمک خور و کویر طبقه واقع در ۵۰ کیلومتری جاده خور ـ طبس، روستای گرمه، روستای محمدآباد کوره گز، روستای عروسان، روستای فرحزاد، جاده کاروان گذر عروسان ـ بیدستان، جاده آف رود ابراهیم زهرا، ریگ کله و کویر مرکزی اشاره کرد.

اما از دیدنی های اطراف روستا مصر می توان به چال سلکنون، نیزار مصر، دریاچه نمک سلکنون، تخت عباسی تخت عروس و رمل های ماسه ای اطراف روستا نام برد. وجود خانه‌های قدیمی و بازسازی آنها جهت اسکان توریست، موتور سواری، شترسواری در کویر و از همه مهمتر وجود نیزارهایی وسیع و سرسبز در روستا و وجود تپه‌های شنی در اطراف آن از جمله عواملی هستند که باعث جذب گردشگران فراوان در دل کویر گشته است.

امکانات روستای مصر

روستای مصر دارای برق سراسری، آب آشامیدنی، مخابرات و آنتن دهی تلفن های همراه، سوپرمارکت است. در این منطقه پشه های زیادی هست که پیشنهاد می شود در صورت حساسیت از پشه بند استفاده کنید و یا پمادهای مربوطه را به همراه داشته باشید اگر برای عکاسی بیرون می روید می توانید دور تا دور سایت رصد رو ۲ تا ۳ مرز نازک با محلول روغن سوخته ـ گازوئیل ایجاد کنید تا احتمال گزیده شدن توسط عقرب را کاهش بدهید و این ضروری است که به همراه خود جعبه کمک های اولیه داشته باشید و اگر به جایی دور تر از دوستان و همراهان خود می روید به آنها خبر داده باشید.

فاصله و مسیر دسترسی به روستای مصر

از تهران تا خور حدود ۸ ساعت راه است و مسیر اتوبوس از قم، کاشان، نائین، انارک می گذرد و به خور می رسد و از خور به سمت روستای مصر بروید. جاده خاکی – آسفالته در ۱۵ کیلومتری غرب شهرستان خور به طول ۳۵ کیلومتر تا روستای مصر است.

نکات مهم هنگام سفر به کویر مصر

از وسایل مورد نیاز در کویر کرم ضد آفتاب، عینک آفتابی، شارژ کردن وسایل برقی، سفر چند نفره، پشه بند یا کرم برای گزیدگی، بردن دوربین عکاسی یا تلسکوپ، برای صحرانوردی باعث آرامش خاطر بیشتر شما میشود.

آداب و رسوم مردم خور و بیابانک

رسم کشتن نخل

در منطقه خور رسم است که هر گاه میهمان عزیزی دارند جهت اکرام آن میهمان، گرانبهاترین و ارزشمند ترین موجودی خود را که همانا نخل خرما است به پای میهمان قربانی کنند. بدین صورت که آن قدر شاخ و بال‌های درخت را از بالا می‌برند تا به مرکز آن که همان قلب درخت و در اصطلاح پنیر درخت است می‌رسند. با این کار عملاً درخت از بین رفته و چون دیگر نه برگ و باری دارد نه آوندی به سرعت خشک شده و از بین می‌رود. اما در این میان گاهی پدیده‌هایی رخ می‌دهد که قدرت و عظمت خداوند را بیشتر می‌نمایاند. به بار نشستن درخت خرما پس از قربانی شدن آن نیز از جمله این استثنائات است.

مراسم آب بستن به بذر شلغم

هر ساله در روز ۱۵ مرداد در شهر خور مراسمی به نام آب بستن به شلغم برگزار می شود. اين روز به افراد «بنابدار» كه از آب فراواني برخوردار هستند، تعلق دارد و اختصاص به ديگري ندارد، زيرا نوبت آب از آنهاست و اجازه كاشتن شلغم به هر كسي داده نمي شود.

هر فرد بنابدار ۳ تا ۱۸ قله آب دارد و منظور از قله نيز ۴ فنجان ۲۴ دقيقه اي است. فنجان در خور و بيابانك، معادل ۶ دقيقه است و چهار فنجان را يك قله مي گويند.

براي تقسيم آب نياز به «ميراب» است و ميراب كسي است كه در مسائل آبياري و تقسيم آب به روش سنتي، مهارت ويژه دارد. او مالكان آب و كشاورزان را به خوبي مي شناسد و نوبت آبياري هريك از كشاورزان را براساس مدار گردش آب تعيين مي كند. شخص بنابدار چند هفته قبل از روز موعود، زمين مزروعي خود را براي كاشتن شلغم آماده مي كند و يك تا دو روز قبل از مراسم، مقداري آرد گندم را تهيه كرده و تحويل چند نفر كه در پختن نان مهارت دارند، مي دهد تا طبخ كنند.

ساعت ها قبل از مراسم نيز نان را به روغن آغشته و چرب كرده و بين مدعوين توزيع مي كنند. صاحب آب، روز قبل از مراسم افراد سرشناس، معتمدان محل، كشاورزان برجسته، اهالي و همچنين روحاني محل را باخبر مي كند كه فردا در زمين مزروعي كه در فلان قسمت كشت خوان است، حضور به هم رسانيد.

در اين روز محل نشستن را فرش انداخته و آماده مي كنند. دو يا سه نفر از كشاورزان ماهر، مورد اعتماد و خوش قلب، زمين را هموار مي كنند و يكي از روحانيون در آنجا حاضر مي شود و هنگام طلوع آفتاب، آب را بر مسير زمين هدايت مي كند.

اطراف زمين را در ۳ يا ۵ رديف با فاصله هاي مشخص، جو مي كارند و رسم است در اطراف زمين هاي شلغم به وسيله نوك بيل به فاصله ۳۰ تا۵۰ سانتيمتر، ۹ دانه جو به صورت «نهوژ» كاشته شود.

در اين مراسم اولين بذر جو توسط شخص سيد در زمين مزروعي كاشته مي شود. هنگامي كه آب به فاصله ۱۰۰ قدمي زمين رسيد، مردم به صورت دسته جمعي به ذكر صلوات پرداخته و دو نفر نيز چاووشي (آواز مخصوص بدرقه یا پیشواز زائران اماکن متبرکه که بیشتر در دوره و قاجاریه مرسوم شده و خود کلمه چاووش یک کلمه ترکی است به معنای جارچی) مي خوانند ديگر كشاورزان به پاس احترام، بيل را از پيشوا مي گيرند و خود مشغول كاشتن مي شوند. پس از انجام اين مراسم، افراد به طور منظم روي فرش ها مي نشينند تا از آنان پذيرايي شود. در روزهاي بعدي، ساير كشاورزان مي توانند براي خود شلغم بكارند. مردم بر اين عقيده اند كه هنگام مراسم شلغم كاري، هوا رو به سردي مي رود و از شدت گرماي تابستان كاسته مي شود.

 برای اطلاعات بیشتر تور کویر مصر کلیک کنید.

دیدگاهتان را بنویسید